"ملک خاتون" پس از مرگ همسرش و پانزده سال سکونت در شهر، به روستای زادگاهش بازمی‌گردد. او با مرور خاطرات گذشته، تصمیم می‌گیرد کارگاه رنگرزی پدرش را که سال‌ها پیش توسط خان روستا تخریب شده بود، دوباره راه‌اندازی کند. در آغاز اهالی روستا تمایلی به همکاری با او ندارند، اما پس از کنایه‌های خاتون به مردم روستا، الله‌کرم -پیر روستا- نخستین کسی است که به یاری او می‌آید. در ادامه، قلیچ که مباشر کارخانه پنبه است، ماجرای بازگشت خاتون و تصمیم او برای راه‌اندازی کارگاه رنگرزی را با طالب رئیس کارخانه در میان می‌گذارد. طالب نیز از قلیچ می‌خواهد به خاتون پیشنهاد دهد که در کارخانه او مشغول به کار شود؛ پیشنهادی که مسیر تازه‌ای پیش روی او قرار می‌دهد.