پولیتزر ۲۰۲۶ با تقدیر از افشاگریهای سیاسی و تصاویر جنگ غزه، برندگانش را معرفی کرد.
به گزارش آیفیلم، جایزه معتبر پولیتزر ۲۰۲۶ در بخش روزنامهنگاری، امسال به آثاری تعلق گرفت که به افشای فساد سیاسی، سوء استفاده از قدرت و بحرانهای انسانی پرداختهاند. در میان برندگان این دوره، رسانههایی چون واشنگتنپست، نیویورکتایمز و رویترز حضور دارند که با گزارشهای تحقیقی و انتقادی خود مورد تقدیر قرار گرفتند.
هیأت داوران پولیتزر، واشنگتنپست و نیویورکتایمز را به دلیل انتشار گزارشهایی درباره آشفتگیهای مدیریتی و فساد در دولت دونالد ترامپ، شایسته دریافت مهمترین جوایز این بخش دانست. همچنین خبرگزاری رویترز برای انتشار گزارشی درباره عملکرد شرکت متا و نقش آن در قرار گرفتن کودکان در معرض کلاهبرداریهای اینترنتی و سوءاستفادههای مبتنی بر هوش مصنوعی، موفق به کسب جایزه گزارش ویژه شد.
در بخش عکاسی خبری نیز ساهر الغره، عکاس فلسطینی همکار نیویورکتایمز، برای ثبت تصاویری تکاندهنده از ویرانیها و بحران قحطی در غزه، که پیامد جنگ با اسرائیل عنوان شده، جایزه بهترین عکاسی خبری فوری را از آن خود کرد.
فهرست برندگان جایزه پولیترز روزنامهنگاری در سال ۲۰۲۶:
واشنگتن پست – به دلیل نفوذ به لایههای پنهان بازسازی پرهرجومرج دولت ترامپ در سازمانهای فدرال و روایت جزئی تأثیرات انسانی این اعمالنظرها بر مردم و کشور.
کارکنان مینهسوتا استار تریبون – برای پوشش تیراندازی در مراسم عشای ربانی ابتدای سال تحصیلی در یک مدرسه کاتولیک که به کشته شدن دو کودک و زخمی شدن ۱۷ نفر انجامید.
کارکنان نیویورک تایمز – برای گزارشهای عمیقی که افشا کرد چگونه رئیسجمهور ترامپ محدودیتهای تضاد منافع را شکسته و فرصتهای پولسازی حاصل از قدرت را به نفع خود و متحدانش به کار گرفته است.
سوزی نیلسون، مگان فن مانس و سارا دیناتالی (سانفرانسیسکو کرونیکل) – برای مجموعه «سوختهها» که نشان داد شرکتهای بیمه با استفاده از ابزارهای الگوریتمی چگونه با ارزشگذاری سیستماتیک پایینتر خانههای قربانیان آتشسوزی، رد ادعاها و ممانعت از بازسازی، به کالیفرنیاییها خیانت کردهاند.
جف هورویتز و انگن تام (رویترز) – برای گزارشگری مبتکرانه و افشاگرانه درباره متا که نشان داد این شرکت فناوری حاضر است کاربران، از جمله کودکان، را در معرض کلاهبرداری و دستکاری هوش مصنوعی قرار دهد.
دیو آلتیماری و جینی مانک (کانکتیکات میرور) و سوفی چو و هارو کورین (پروپابلیکا) – برای مجموعهای برجسته که افشا کرد قوانین منحصربهفرد یدککشی ایالت چگونه به نفع شرکتهای متخلفی بوده که از مردم هزینههای اضافی میگرفتند؛ که منجر به حمایتهای سریع و معنادار از مصرفکنندگان شد.
کارکنان رویترز (بهویژه ند پارکر، لیندا سو، پیتر آیزلر و مایک اسپکتور) – برای مستندسازی چگونگی استفاده رئیسجمهور از دولت و نفوذ حامیانش برای گسترش قدرت اجرایی و انتقامگیری از دشمنانش.
دیک کانگ، گارنس برک، بایرون تائو، آنیرودا گوسال و یائل گراوئر (آسوشیتدپرس) – برای تحقیق حیرتانگیز جهانی درباره ابزارهای پیشرفته نظارت همگانی که در سیلیکون ولی ساخته شده، در چین پیش رفته و در سراسر جهان گسترش یافته و سپس برای کاربردهای جدید به آمریکا بازگشته است.
آرون پارسلی (ماهانامه تگزاس) – برای روایت شخصی استثنایی از بقا و از دست دادن، نوشتهشده تنها چند روز پس از سیل تاریخی مرکز تگزاس که خانه او و خانوادهاش را تخریب کرد و برادرزادهاش را کشت.
ساهر الغره (همکار نیویورک تایمز) – برای مجموعه تأثیرگذار و احساسیاش که ویرانی و قحطی غزه را در نتیجه جنگ با اسرائیل نشان میدهد.
مارک لامستر (دالاس مورنینگ نیوز) – برای نقد معماری دقیق و پرشور، با استفاده از شوخطبعی و تخصص برای تقویت نظراتش و دفاع از حقوق شهروندان.
ام. گسن (نیویورک تایمز) – برای مجموعهای روشنگر از مقالات روایی درباره رژیمهای خودکامه در حال ظهور که از تاریخ و تجربه شخصی برای کاوش در مضمونهای ستم، تعلق و تبعید استفاده میکند.
آناند آرکی و سوپارنا شارما و ناتالی اوبیکو پیرسون (بلومبرگ) – برای روایت جذاب از یک متخصص مغز و اعصاب در هند که توسط تلفنش «در بازداشت دیجیتال» قرار گرفته؛ گزارشی که با تصاویر و کلمات، چالشهای جهانی نظارت و کلاهبرداری دیجیتال را روشن میکند.
جاحی چیکوندیو (واشنگتن پست) – برای گزارش تصویری دلخراش از خانوادهای جوان که در حالی که پدر بهآهستگی بر اثر سرطان میمیرد، به استقبال تولد اولین فرزندشان میروند.